ชิว ชิว @ นครสวรรค์

                                คิดถึงที่รัก ปากน้ำโพ….. เมื่อวันที่ 10-11ตุลาคม ที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสแวะไปเที่ยวนครสวรรค์ ผมเดินทางมาถึงที่นครสวรรค์เวลาประมาณ 4 ทุ่ม จากนั้นก็นั่งวินมอเตอร์ไซค์จากขนส่งไปที่หอพักของน้องสาวแฟนเป็นเงิน 80 บาท ผมรู้สึกดีใจมาก เพราะไม่ได้เจอแฟนมานานมากๆๆๆ วันรุ่งขึ้น เราไปทำบุญกันที่วัดในนครสวรรค์ คงเป็นเพราะบุญหนุนนำ ทำให้วันที่ผมมาตรงกับวันประชุมหอการค้าจังหวัดพอดี แต่จะมีปัญหานิดหน่อยตรงที่ผมไม่มีรองเท้าผ้าใบ แฟนผมและน้องสาวจึงพาผมไปยังห้าง Big C

                                ห้าง Big C ของที่นี้ไม่เหมือนกับที่อื่น เนื่องจากจังหวัดนครสวรรค์ไม่มีห้างเซนทรัล Big C จึงไม่ใช่ห้างที่เน้นขายของกลุ่ม mass เพียงอย่างเดียว แต่ยังมีสินค้าแบรนด์ลดราคา รวมถึงรวมหนัง major ด้วยนะเออ เสียเวลาไปประมาณครึ่งชั่วโมง เงิน 2000 กว่าบาท ก็ลอยละลิ่วออกจากกระเป๋าเงินแบนๆ ผมไปยังแม่ค้า

เสื้อและรองเท้า ราคาร่วม 2000 บาท

                                ณ โรงแรมนครสวรรค์ รีสอร์ท แอนด์สปา ผมว่าภาษีรถยนต์ในประเทศไทยอาจจะถูกไป รถยนต์ร่วมหนึ่งร้อยคันจอดกันอย่างเบียดเสียดอยู่ในลานจอดรถ แต่มันไม่ใช่ปัญหาสำหรับนักธุรกิจหนุ่มสาวสก๊อย เพราะเราแว๊นมอเตอร์ไซค์มา 555+ การสัมมนาในวันนี้เกี่ยวกับ sme โดยเฉพาะมีวิทยากรหลายท่านมาให้ความรู้ แต่วิทยาการท่านหนึ่งที่ทำให้ทั้งหอประชุมเงียบไปเลย คือ คุณอร(ธณพร เอื้อวันทนาคูณ) เจ้าของร้าน April’s bakery  นักธุรกิจสาววัย 30 ต้นๆ แต่มาพร้อมกับธุรกิจโฮมเมดเบเกอรี่ที่ไม่ธรรมดา

                                จากแอร์โอสเตสผันตัวสู่เจ้าของกิจการ อาชีพที่สาวๆ หลายๆ คนใฝ่ฝัน เนื่องจาก งานแอร์โฮสเตสที่หนักและก้าวหน้ายาก ทำให้ทุกวันนี้เธอเป็นเจ้าของร้านเค้ก ที่มีชื่อเสียงโด่งดังกว่า 10 สาขาทั่วประเทศ ชีวิตของเธอสอนให้เรารู้จริงๆ ว่าการไม่ยอมแพ้ทำให้ทุกคนประสบผลสำเร็จได้ ผมกับแฟนออกจากห้องประชุมประมาณ บ่ายสอง แฟนผมจึงแยกไปเรียนขับรถยนต์ ส่วนผมก็ไปนั่งอยู่ร้านอินเตอร์เน็ท ผมหันไปมองเด็กสองคนที่นั่งเล่นเกมส์อยู่โต๊ะตรงกันข้ามทำให้ผมอดนึกถึงวันวาน

                                สมัยที่ยังอยู่ในวัยกางเกงขาสั้น หลังเลิกเรียนหรือ เสาร์-อาทิตย์ เพื่อนผมมักจะชวนไปเล่นเกมส์หรือเล่นบอลกันเป็นแก๊งแบบนี้ แต่ผมมักจะไม่ยอมไปด้วย เพราะรู้สึกว่าอยากทำให้อนาคตมันดีที่สุด แต่ทุกวันนี้ผมกลับรู้สึกว่าสิ่งที่ผิดพลาดที่สุดของชีวิตคือการทิ้งช่วงเวลาสนุกเหล่านั้นไป และเอาแต่เพ้อฝันถึงอนาคต ซึ่งทุกวันนี้ผมก็ไม่ได้ใช้ชีวิตแบบที่ผมฝันไว้แม้แต่น้อย

                                ก่อนที่จะออกทะเลไปไกล เรามาต่อเรื่องราวการท่องเที่ยวกันต่อดีกว่า เวลาผ่านไปประมาณสักสองชั่วโมง แฟนผมและน้องสาวแฟนก็กลับมารับ เราไปทานร้านอาหารญี่ปุ่นร้านหนึ่ง ภายนอกตกแต่งสวยงามดี แต่เมื่อเข้าไปทานด้านในมันช่างแตกต่างจากลักษณะภายนอกอย่างชัดจน เราจึงต้องไปฝากท้องที่ริมน้ำ

                                ร้านอาหารริมน้ำของนครสวรรค์ ในความรู้สึกของคนอื่นผมไม่ทราบว่าเป็นอย่างไร แต่ในความรู้สึกของผมมันโคตรถูกและโคตรคุ้มมาก ร้านที่ผมแนะนำเลยคือ ร้านหมี่ หมู ไก่, ร้านหอยทอด, ร้านขนมเปี๊ยะทอด, ร้านบัวเกี๊ยะ สรุปมื้อนี้โดนไป 100 บาท การทำอะไรที่มากไปมันก็ไม่ดี ก็เปรียบเหมือนการทานอาหารในครั้งนี้ที่ทำให้ผมทุกข์มากกว่าสุขเพราะเมื่อทานไปแล้วประมาณหนึ่งชั่วโมง ผมก็ถ่ายออกซะทั้งหมด แล้วก็นอนหลับไปอย่างหมดแรง

                                วันสุดท้ายของทริปนี้ เราปิดท้ายด้วยร้าน bitter sweet  ร้านชื่อดังของจังหวัดนครสวรรค์ ที่ผมมักจะสับสันกับร้าน melt me เสมอ ภายในร้านตกแต่งอย่างสวยงาม แต่ที่สวยกว่านั้นคือ นางแบบ เอ๊ย! ไม่ใช่ คือขนมต่างหาก มีขนมแปลกๆ มากมาย ทั้ง พิซซ่าหวาน, แฮมเบอร์จิ๋ว, ขนมปังชาโคล์ว

ภาพที่ร้าน bitter sweet

 

                                สุดท้ายนี้ ถึงแม้จังหวัดนครสวรรค์อาจจะยังไม่มีสนามบินและเซนทรัล แต่ถ้าอยากทานอะไรอร่อยๆ ในราคาประหยัดล่ะ ที่นี้ตอบโจทย์แน่นอน ผม confirm!!!!